15η Αὐγούστου

·     Ἀλφαβητικὸν Εὑρετήριον Θεματολογίας.

·     Θεματικὸς Κατάλογος Ἱστολογίου

Ἀθηνᾶ

Δώρα            Μαρία

15η Αὐγούστου,

ἡ Μεγίστη Μυστηριακή Ἑορτὴ τῶν Ἑλλήνων.

28η. Βούλου 103 ἐωνικοῦ ἔτους, τῆς Βουλήσεως.

15η Αὐγούστου 2017, ἡμέρα Τρίτη.

Ἡ Μήτηρ πάντων τῶν Ἀνθρώπων,

Προστάτις τῶν Τέκνων Αὐτῆς, Ἑλλήνων.

   Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τὰ νικητήρια,

ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν εὐχαριστήρια,

ἀναγράφω σοι ἡ Πόλις σου Θεοτόκε.

Ἀλλ' ὡς ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσμάχητον,

ἐκ παντοίων με κινδύνων ἐλευθέρωσον,

ἵνα κράζω σοι· Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

Εὐκτήριος Παράκλησις.

·     Ἀλφαβητικὸν Εὑρετήριον Θεματολογίας.

·     Θεματικὸς Κατάλογος Ἱστολογίου

3^η. τοῦ Βούλου, ἡμέρα τῆς Ρώμης, τοῦ 103^ου. ἐωνικοῦ ἔτους.

Θερινὸν Ἡλιοστάσιον. 21^η. Ἰουνίου 2017, Τετάρτη.

Σήμερα εἶναι ἡ μεγαλυτέρα ἡμέρα τοῦ ἔτους

δηλαδὴ ἡ Γῆ μας, συνεπῶς καὶ ἐμεῖς, δεχόμεθα τὴν μεγαλυτέραν

ποσότητα ἐνεργείας Φωτὸς ἐκ τοῦ Ἡλίου, εἰς τὸν ἐτήσιον κύκλον μας!

Ἀντιθέτως, ἐχθὲς βράδυ εἴχαμε τὴν μικροτέραν νύκτα!

Κείμενον ἐν ἐξελίξει.

Ἔκδοσις 3^η., 14^η./7-2017, Ἕκτη.

Ἱκετήριον Αἴτημα.

   Εἰς τὸ ὄνομα τῆς Δελφικῆς Τριάδος, τοῦ Ὡραίου, τοῦ Δικαίου καὶ τοῦ Ἀγαθοῦ ἤτοι εἰς τὸ Ἔλεος, τὸ Δίκαιον καὶ τὸ Ἀληθὲς τοῦ Λόγου, τῆς Δώρας καὶ τοῦ Δώρου, λέγω ὑμῖν διαβιβάζων ταῦτα :

   Ἀπὸ σήμερον, 3^η. τοῦ Βούλου, ἡμέρα τῆς Ρώμης, τοῦ 103^ου. ἐωνικοῦ ἔτους, ἐκλιπαρῶ καὶ ἱκετευτικῶς σὰς ζητῶ Ἀδελφοί μου, ὅπως ὅλα τὰ ΚρινΑετικὰ Σχήματα ἐπὶ τῆς Γῆς παύσουν τὰς Ἐσωτερικὰς αὐτῶν Ἐργασίας διότι λόγῳ τῶν ἰδίων αὐτῶν δογμάτων, ἐναντίων τῶν Ἱδρυτικῶν Δοξασιῶν, ὄχι μόνον δὲν κάνουν Καλόν ἀλλὰ ἐναντίως καὶ ἄνευ προθέσεως ὁμολογῶ, «ἀνεπαισθήτως» προκαλοῦν ἀνήκεστες Βλάβες εἰς τὴν ἤδη αἱμάσσουσα Ἀνθρωπότητα, ἡ ὁποία Βαρβάρως καὶ βαναύσως Τυραννεῖται καὶ αἱμοσταγῶς Θυσιάζεται εἰς τὸν Καδούρ, ὑπὸ τῶν υἱῶν τοῦ Σκότους, τοῦ Χάους, τοῦ Ἐρέβους, τῆς Ἀνομίας καὶ Ἱεροσυλίας, καθὼς τὸ ἐπὶ τῆς Γῆς Τάγμα τοῦ Κρίνου καὶ τοῦ Ἀετοῦ, ὁ κατὰ Σύμβασιν καὶ Συνθήκην ΚρινΑετός, ἀπημπόλησεν τὸ Θεῖον Δίκαιον αὐτοῦ, ἐπισήμως καὶ τετελεσμένως τὴν 17^ην. Ὀκτωβρίου 1958 [1], μὲ ἀποδέκτας τὴν διάδοχον Ἡγεσίαν τοῦ Γεωργίου Ἀγάθου, ἡ ὁποία καὶ Συνομολήγησεν μετ’ αὐτοῦ(!!)

   Ταῦτα παρ’ ὅλον ποὺ ὁ ἴδιος ὁ ἀείμνηστος ἀδελφός μας Γεώργιος Ἀγάθος, τρίτος «ἀρχηγὸς» τοῦ ἐπιγείου Σχήματος τοῦ Τάγματος τοῦ Κρίνου καὶ τοῦ Ἀετοῦ (Τ./Κ.+Α.), ἔλεγεν «Παιδί μου, οἱ καλὲς προθέσεις δὲν ἀρκοῦν»(!)

   Ὅμως ὅταν δὲν εἶναι ἐν ἐνεργείᾳ τὸ Θεῖον Δίκαιον, αἱ Ἐργασίαι ποῦ ἀναφέρονται, ποῦ ἀνάγονται καὶ ποῦ ἀπευθύνονται;;

   Διότι αἱ Ἐργασίαι τοῦ ὄντως ΚρινΑετοῦ, μόνον καὶ ἀποκλειστικῶς διὰ τοῦ Θείου Δικαίου ἀναφέρονται, ἀνάγονται καὶ ἀπευθύνονται εἰς τὴν Τριαδικὴ Μονάδα τοῦ Λόγου, ἡ ὁποία δίδει γένεσιν εἰς τὸ Φῶς τοῦ Ὡραίου, τοῦ Δικαίου καὶ τοῦ Ἀγαθοῦ!!!

Δυστυχῶς:

   Αἱ διάδοχοι Ἡγεσίαι ὅλων τῶν ΚρινΑετικῶν Σχημάτων, μέχρι σήμερον ἐπιμελῶς ἀποκρύπτουν τὴν Ἐκτροπήν, καίτοι τὸ «Μανιφέστο Νο.2», τὸ «Μανιφέστο τῆς Διαφθορᾶς» τῆς Ἐωνικῆς Παραδόσεως καὶ τῶν Δωρικῶν Θεσμίων, ῥητῶς ἀναφέρει: «πρὸς ὅλα τὰ μέλη τοῦ Τάγματος»!

Ἡ ἐπιμελὴς αὐτὴ ἀπόκρυψις, προφανῶς ἔγινε σκοπίμως, συνειδητῶς καὶ μετὰ προθέσεως διότι ἡ κατάλυσις τοῦ Θείου Δικαίου καθιστᾶ τὶς κατά Σύμβασιν Ἱεραρχίες ἔκνομες, τελοῦσες ὑπὸ δίκαιον ἀνθρώπινον· ὅθεν δίκαιον ἀντιπνευματικὸν καὶ καταχρηστικόν, μὴ συνάδον τοῦ κατὰ Λόγον Ἠθικοῦ Δικαίου, τοῦ καὶ Νομοτελειακοῦ κατὰ τὰ Δωρικὰ Θέσμια.

   Ἀδελφοί μου,

γνωρίζω ἐκ πείρας, τὴν ὁποία ὁλοψύχως εὔχομαι ὅπως διαψεύσετε, ἐπειδὴ ὅλους σᾶς γνωρίζω ἀρκούντως, πὼς δυστυχῶς δὲν θὰ μὲ ἀκούσετε(!) καὶ δὲν θὰ μὲ ἀκούσετε λόγῳ ἐγωισμοῦ καὶ ἐγωκεντρισμοῦ, ποὺ δὲν ἀφήνει Ἐλεύθερη τὴν Αἴσθησίν σας καὶ κατ’  ἀκολουθίαν τὴν Νόησίν σας…(!!)

   Τὸ ΧΡΕΟΣ μου, τὴν Ἀγάπην μου πρὸς τοὺς Ἀδελφούς μου ἐκπληρῶ, διὰ .... …. τῆς Ἀνθρωπότητος!!!

   Συνεπῶς μετὰ ταῦτα τὸ Κρῖμα εἰς τὴν Κεφαλὴν ὑμῶν καὶ εἰς τὴν Κεφαλὴν τῶν Ὀπαδῶν ὑμῶν…, διότι ὁ ΚρινΑετὸς δὲν ἔχει καὶ δὲν ἀναγνωρίζει «ὀπαδούς», διότι ἔχει καὶ ἀναγνωρίζει μόνον Ἀδελφοὺς Ἐλευθέρους καὶ Ἀνεξαρτήτους, οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται νὰ ἐκλάβουν τὴν ἰδιωτίαν, τὸ ἰδιάζειν, ὡς Ἀρχὴν Κοινωνίας τῶν Ὄντων καὶ οὕτω νὰ θεωροῦν ἑαυτοὺς ἐλευθέρους καίτοι εἶναι ἀσύδοτοι(!) Μὲ ἄλλα λόγια οἱ Ἀδελφοὶ εἶναι Ἐλεύθεροι καὶ ὄχι Ἀσύδοτοι! [2]

   Ἡ σύγχυσις αὐτή, ἡ πλάνη αὐτή, ἤδη ἔχει ἐκβληθεῖ ἀπὸ τοὺς Ἀδελφοὺς ΚρινΑετούς,  διότι Γνωρίζουν καλῶς τὸν Νόμον, τὰ ΚρινΑετικὰ Θέσμια, καὶ τὸν ἐφαρμόζουν Συνειδητὰ καὶ Ἐσκεμμένα, καθὼς εἶναι τὸ ἴδιον αὐτῶν Ὕψιστον Συμφέρον, τὸ διανοῖγον τὴν Ὡραίαν Πύλην αὐτῶν, ἀπὸ ὅπου διελαύνουν τὰ ῥέοντα καὶ Ζῶντα Ὕδατα τοῦ ἰδίου αὐτῶν ἐγωικοῦ Λόγου, ὅρος ἐκ τῶν ὧν οὐκ ἄνευ διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ θεμελιώδους ΚρινΑετικοῦ Σχήματος, τοῦ «Κολλεγίου», ὡς θεμελιώδης ΚρινΑετικὴ Ἐκκλησία, ὡς Κόλπος τῆς Ἀνθρωπότητος, ὡς Δώρα ἐπὶ τῆς Γῆς!!!

    Ἡ διαύγεια τοῦ παρόντος Μηνύματος Ἐκείνης, καθιστᾶ πλέον Ὑπολόγους ὅλους ἡμᾶς, εἰς τοὺς Διδασκάλους ἡμῶν, εἰς τὸν Δῶρον, τὴν Δώραν, εἰς τὸν Λόγον!!!

                                                                     ὁ Λέγων ἐκ Δώρας.

   Σημείωσις: 

Τὸ παρὸν θὰ συνεχισθῇ, ἐν τῇ προσπαθείᾳ ἐμοῦ, ὅπως δώσω ὅσες τὸ δυνατὸν περισσότερες ἐπεξηγήσεις, ἐκπληρῶν τὸ Καθῆκον μου!!!

    Εἶμαι εἰς τὴν διάθεσίν σας, Ἀδελφοί μου, διὰ ὅποιες ἀπορίες καὶ ἐπεξηγήσεις, ἰδίως δὲ διὰ τὴν ὅποια συμπαράστασιν θελήσετε , πάντα ὑπὸ τὴν Σκέπην Ἐκείνων, βάσει τῶν Θεσμίων...!  

Υ.Γ.

   Ἐπελέγη ἡ σημερινὴ ἡμέρα, 1^η. τοῦ Θέρους, ὄχι μόνον ὡς ἡ πλέον εὐνοϊκὴ ὁλοκλήρου τοῦ ἔτους, λόγῳ μεγίστου Ἡλιακοῦ φωτισμοῦ τῆς Γῆς, ἀλλὰ καὶ διότι ἤδη ἔχετε διακόψει τὶς Ἐσωτερικὲς Ἐργασίες σας καὶ οὕτως ἔχετε ὅλον τὸν ἀπαιτούμενον χρόνον, αὐτὸν τῶν 90 ἡμερῶν, ὥστε νὰ διαλογισθῆτε ἐπὶ τοῦ μείζονος αὐτοῦ θέματος, τοῦ ὁποίου ἀναλαμβάνω τὴν ὑποχρέωσιν καὶ εὐθύνην ὅπως συμπληρώσω!

---

[1]   Πρόκειται διὰ τὸ ὀνομαζόμενον «Μανιφέστο Νο.2.», συγγραφὲν ὑπὸ τοῦ "Α.Τ." Γεωργίου Ἀγάθου, περὶ «Ἀναδιοργανώσεως τοῦ Τάγματος», τὸ ὁποῖον φέρει τὸν εἰδικὸν προσδιορισμὸν «Μεταθανάτιον», καθὼς ἐξεδόθη  τὴν 17^ην. Ὀκτωβρίου 1958 ὑπὸ τῆς Διαδόχου Ἡγεσίας ἤτοι μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Γ. Ἀγάθου, ἐπελθόντα τὴν 13^ην. Ἀπριλίου 1958, ἡμέραν τῆς Λαμπρῆς.

[2]   Τὸ "θεϊκό", τὸ φυσιολογικὸ καὶ λογικὸ αὐτὸ Ἐπίτευγμα, «οἱ Ἀδελφοὶ εἶναι Ἐλεύθεροι καὶ ὄχι Ἀσύδοτοι», εἶναι τὸ Ὀλύμπιον Ἄθλημα τῶν ΚρινΑετῶν, τὸ ὁποῖον ὡς Κατόρθωμα ἐπιτυγχάνεται ὑπὸ Αὐτῶν, τότε καὶ μόνον τότε ὅσον ἡ Σχέσις τῶν Ἀδελφῶν προχωρεῖ ἐνσυνειδήτως καὶ ἐσκεμμένως εἰς τὸ κοινωνεῖν - ἀληθεύειν ἀμφιδρόμως, καθὼς ἡ κοινωνία αὐτῶν ἐκζητεῖ τὴν ἀλήθειαν καὶ οὕτω τὸ Ἀληθές, ἡ ἀληθὴς Σχέσις, γίνεται Κοινωνία ἢ ἐπὶ τὸ ὀρθότερον γίγνεται εἰς Κοινωνίαν!

   Τὸ Ὀλύμπιον τοῦτο Ἄθλημα εἶναι κατορθωτόν, καθὼς ὁ ὄντως ΚρινΑετὸς ἐπὶ τῆς Γῆς ἔχει μίαν Ἱεραρχικὴν Τάξιν καὶ δομήν βαθμίδων, γνησίαν ἔκφρασιν τῆς Οὐρανίου καὶ Ὑπερουρανίου Ἱεραρχικῆς Τάξεως καὶ δομῆς βαθμίδων, ἐκείνης τῶν δύο ἀοράτων Ταγμάτων τοῦ Λόγου!

Ὅθεν ἕκαστον μέλος τῆς ὄντως Ἱεραρχίας ἐπὶ τῆς Γῆς ἐκφράζει ἐλλόγως καὶ ἐνσυνειδήτως τὸ ἀντίστοιχον μέλος τῶν ἀοράτων Ταγμάτων!

   Ἡ ὄντως Ἱεραρχία ἐπὶ τῆς Γῆς, ὡς θεϊκὴ ἐκφορά, εἶναι ὄχι τὸ παράδειγμα τῶν λοιπῶν Ἀδελφῶν, ποὺ ἀποτελοῦν τὸ ἐπὶ τῆς Γῆς Σῶμα τοῦ ΚρινΑετοῦ, ἀλλὰ  τὸ «ὄχημα» τῆς Γηΐνου Κοινωνίας πρὸς τὴν Οὐράνιον!!!

Οὕτω πᾶν μέλος τοῦ ὄντως ΚρινΑετοῦ ἀποβάλλει ῥιζικῶς τὸ ἰδιάζειν καὶ τὴν ἰδιωτίαν αὐτοῦ, καθὼς Κοινωνεῖ!!! 

   Τὸ κοινωνεῖν ὠς ἐνάντιον τοῦ ἰδιάζειν καὶ ἀντιστρόφως, καθιστᾶ τὴν συνύπαρξίν των ἀδύνατον.

Ἡ ὅποια συνύπαρξις ἐκφράσεων-ἐκδηλώσεων αὐτῶν συνιστᾶ μίαν καταστροφικὴν δυάδα καὶ εἰς τὸ ὄντως Τάγμα τοῦ Κρίνου καὶ τοῦ Ἀετοῦ ὑπάρχει μόνον Δημιουργία, ὡς ἐπαλήθευσις τοῦ Μεγάλου Ἔργου καὶ ἐνσυνειδήτου μετοχῆς, αἰσθητικῶς καὶ ἐλλόγως, εἰς τὴν Ἐξέλιξιν τῆς Δημιουργίας!!!

© Copyright Ἱστολογίου Ὑπατία.

Δὲν ἐπιτρέπεται οὔτε κἂν ἡ περιορισμένη ἀντιγραφὴ

καὶ χρῆσις τῶν ἄρθρων τῆς παρούσης ἱστοσελίδος, παρὰ μόνον

διὰ ἰδιωτικὴν - ἀτομικὴν χρῆσιν, ὑπὸ τὴν ῥητὴν Ὑποχρέωσιν καὶ πάλιν

τοῦ ἐνεργοῦντος, νὰ ἀναφέρῃ τὸν Συγγραφέα,
καθώς καὶ τὴν πηγὴν προελεύσεως, ὡς ὁ νόμος ὁρίζει.

Περὶ Ὀνομάτων

·     Ἀλφαβητικὸν Εὑρετήριον Θεματολογίας.

·     Θεματικὸς Κατάλογος Ἱστολογίου

1^η. Νοός, τοῦ 103^ου. Ἐωνικοῦ ἔτους, ἡμέρα τῆς Ῥώμης.

19^η. Ἀπριλίου 2017, Τετάρτη τῆς Ἀναστάσεως.

Δημοσίευσις 18/6-2017.

Περὶ ὀνομάτων, ἐννοιῶν καὶ ὅρων,

ὅτι: Ἀρχὴ σοφίας ἡ τῶν ὀνομάτων ἐπίσκεψις. [1]

Προοίμιον :

    Ἀπὸ σήμερον ἐγκαινιάζομεν τὴν διασάφησιν διαφόρων ἐννοιῶν καὶ ὅρων, τόσον τῆς Ἐωνικῆς Παραδόσεως καὶ τῆς Δωρικῆς Διδασκαλίας (θεματολογίας δράσεως δύο ὅλως διαφορετικῶν ἑνοτήτων, πλὴν ὅμως συγγενῶν, ἀμφιδρόμου δράσεως καὶ ἀρρήκτως συνδεδεμένων), ὅσον καὶ ἐννοιῶν τῆς Ἐπιστήμης, θεωρητικῆς καὶ ἐφηρμοσμένης, ἀλλὰ καὶ τῆς Φιλοσοφίας, αὐτῆς τοῦ Καθαροῦ – Ὑπερβατικοῦ πεδίου, ἀλλὰ καὶ ἐκείνης τοῦ Ἰδεατοῦ ἢ Μαθηματικοῦ ὀνομαζομένου πεδίου, ἀλλὰ καὶ αὐτοῦ τοῦ Βατοῦ, τοῦ καὶ Πρακτικοῦ πεδίου ζωῆς τῶν Ὄντων ἤτοι αὐτοῦ τῆς Ἠθικῆς Φιλοσοφίας!

Ἀρχὴν ποιοῦμε ἐκ τοῦ Ἐωνικοῦ ἡμερολογίου.

   Ἡ Δωρικὴ Διδασκαλία ὁμοῦ μετὰ τῆς Ἐωνικῆς Παραδόσεως, ἔχουν θεσπίσει ἴδιον ἡμερολόγιον, τοῦ ὁποίου οἱ μῆνες καὶ οἱ ἡμέρες τῆς ἑβδομάδος φέρουν καὶ ἔχουν ὀνόματα Δωρικά, ὀνόματα προερχόμενα ἀπὸ τὴν Ἐωνικὴ Παράδοσιν, τὰ ὁποῖα καὶ ἐφαρμόζει ἡ Δωρικὴ Διδασκαλία καὶ Μύησις!

   Ἀρχίζομεν τὴν ἐξέτασιν τῶν ὀνομάτων αὐτῶν ἐκ τοῦ τρέχοντος ἐωνικοῦ μηνός.

Γιατὶ λοιπὸν ὁ τρέχων μὴν ὀνομάζεται Νοῦς, τὶ συμβαίνει, τὶ συνεπάγεται, ἀλλὰ καὶ τὶ εἶναι ὁ Νοῦς;

  Ὁ Νοῦς εἶναι θεῖον Ὂν δηλαδὴ Ἄνθρωπος τοῦ θείου Κόσμου, αὐτοῦ δηλαδὴ τοῦ ὄντως Ὄντος!

                                            ὁ Λέγων
   Υ.Γ.

Θὰ συνεχισθῇ, μετὰ τὴν διαδραστικὴ δική σας παρέμβασιν….!

   Ποιοὶ θὰ γράψουν περὶ τοῦ Νοός;

Συγκεκριμένα:

1.)                 Εἶναι ὀρθὸν νὰ ἰσχυριζόμεθα ὅτι Νοῦς εἶναι ὄνομα Ὄντος καὶ ὅτι τὸ Ὂν αὐτὸ εἶναι Ἄνθρωπος;

2.)                 Γιατὶ ὁ τρέχων μὴν ὀνομάζεται Νοῦς;

3.)                 Τὶ συμβαίνει λοιπόν, βάσει τοῦ (1), ἀλλὰ καὶ τὶ συνεπάγεται καὶ πῶς ἐνεργεῖ τὸ Ὂν αὐτό, ὁ Ἄνθρωπος αὐτός;

    
   Παρακαλοῦμε ὅσους, ἀδελφοὺς ἢ μή, θελήσουν νὰ συμβάλουν συμμετοχικὰ εἰς τὴν ἔρευνα αὐτήν, ἂς μᾶς ἀποστείλουν τὶς ἐργασίες τους ἐντὸς τοῦ δεκαημέρου ἀπὸ δημοσιεύσεως (18/6-2017), ὥστε νὰ ἔχουμε τὸν ἀναγκαῖο χρόνο διὰ νὰ τὶς ἐπεξεργασθοῦμε καὶ νὰ σὰς ὑποβάλουμε σχετικὲς ἐρωτήσεις, ἐὰν ἐπιθυμῆτε!

Ἐννοεῖται ὅτι τὰ κείμενά σας, οἱ ἐργασίες σας θὰ γίνουν δεκτὲς ὁποτεδήποτε.  

   Τὰ κείμενα τὰ ὁποῖα θὰ λάβουμε δὲν θὰ ἀναρτηθοῦν, ἐκτὸς ἐὰν ἐκφράσετε τὴν ἐπιθυμία σας αὐτὴ καὶ φυσικὰ ὅταν καὶ ἐὰν ἐγκριθῇ ἡ τελική ἔκφρασίς σας ὥστε νὰ ἱκανοποιῇ πλήρως τὶς ἀπαιτήσεις σας!

© Copyright Ἱστολογίου Ὑπατία.

Δὲν ἐπιτρέπεται οὔτε κἂν ἡ περιορισμένη ἀντιγραφὴ

καὶ χρῆσις τῶν ἄρθρων τῆς παρούσης ἱστοσελίδος, παρὰ μόνον

διὰ ἰδιωτικὴν - ἀτομικὴν χρῆσιν, ὑπὸ τὴν ῥητὴν Ὑποχρέωσιν καὶ πάλιν

τοῦ ἐνεργοῦντος, νὰ ἀναφέρῃ τὸν Συγγραφέα,

καθώς καὶ τὴν πηγὴν προελεύσεως, ὡς ὁ νόμος ὁρίζει.

---

[1]   Ἡ ἀκριβὴς διατύπωσις εἶναι: Ἀρχὴ σοφίας ἡ τῶν ὀνομάτων ἐπίστεψις.

Ῥῆσις τοῦ Ἕλληνος σωκρατικοῦ κυνικοῦ φιλοσόφου Ἀντισθένους (445-360 π.Χ.) 

Χρῆμα ἀγαθόν ἐστι.

·     Ἀλφαβητικὸν Εὑρετήριον Θεματολογίας.

·     Θεματικὸς Κατάλογος Ἱστολογίου

1^η. Νοός, τοῦ 103^ου. Ἐωνικοῦ ἔτους, ἡμέρα τῆς Ῥώμης.

19^η. Ἀπριλίου 2017, Τετάρτη τῆς Ἀναστάσεως.

   Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, ὁ Θεός·

καὶ ὁ Λόγος τὸ Πνεῦμα ἐκπορεύει

καὶ τὸ πνεῦμα ἦν τὸ Ἀγαθὸν

καὶ τὸ Ἀγαθὸν λούει τὸ Πᾶν

καὶ βρέχει ἐπὶ δικαίων καὶ ἀδίκων

ἐν τῇ δημιουργίᾳ!

   Καὶ τὰ ἀγαθὰ ὕδατα, τὰ ῥέοντα ὕδατα,

ἀπαύστως καὶ συνεχῶς, οὐχὶ κβαντικῶς,

δίδουν ζωὴν εἰς τὸ Πᾶν

καὶ τὴν Φύσιν γεννοῦν,

ἐντὸς τοῦ μὴ Ὄντος,

ὅπου ὁ Λόγος σπείρει,

ἐκχέων τὸ σπέρμα τοῦ Διός,

φύων πᾶν ὅ,τι ἐγεννήθη, ἦν καὶ γίγνεται!

   Καὶ τὸ Πνεῦμα, τὸ Ἀγαθόν,

τὸ Χρῆμα, ὁ ξυνὸς λόγος,

ὀρθώνει καὶ ἀνατάσσει τὸ πᾶν

ἐν τῇ Φύσει!

   Ἰδοῦ ἡ Ἀνάστασις,

ἡ Δύναμις τοῦ ὄντως Ὄντος,

ὡς δυνατότης τῶν Ὄντων,

τῶν Ἀνθρώπων τῶν ὀνομαστῶν!

            Ὑπατία,

        εἰς Δ.Τσ. 6/4-2017, Πέμπτη, 17.40 ΗΩ.

© Copyright Ἱστολογίου Ὑπατία.

Δὲν ἐπιτρέπεται οὔτε κἂν ἡ περιορισμένη ἀντιγραφὴ

καὶ χρῆσις τῶν ἄρθρων τῆς παρούσης ἱστοσελίδος, παρὰ μόνον

διὰ ἰδιωτικὴν - ἀτομικὴν χρῆσιν, ὑπὸ τὴν ῥητὴν Ὑποχρέωσιν καὶ πάλιν

τοῦ ἐνεργοῦντος, νὰ ἀναφέρῃ τὸν Συγγραφέα,

καθώς καὶ τὴν πηγὴν προελεύσεως, ὡς ὁ νόμος ὁρίζει.

Χριστὸς Ἀνέστη!

·     Ἀλφαβητικὸν Εὑρετήριον Θεματολογίας.

·     Θεματικὸς Κατάλογος Ἱστολογίου

Ἡ ἀνάστασις τοῦ Χριστοῦ,

προπομπός τῆς ἀναστάσεως τοῦ ἀνθρώπου,

εἰς Ἄνθρωπον γενόμενος!

29^η. Δώρου, τοῦ 103^ου. Ἐωνικοῦ ἔτους, ἡμέρα τῆς Ῥέας.

16^η. Ἀπριλίου 2017, ἡμέρα Πρώτη τῆς Λαμπρῆς.

Ἀνάρτησις ἐν ἐξελίξει: 1η. (16.04.2017).

Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν,

θανάτῳ θάνατον πατήσας

καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι

ζωὴν χαρισάμενος.

    Ἡ ἐπιλογὴ τῆς ἐν λόγῳ εἰκόνος, ὡς καὶ αἱ τοῦ προηγουμένου ἄρθρου "Ἡ Θυσία τοῦ Χριστοῦ.", ἔγινε λόγῳ τῆς σημειολογίας της, τὴν ὁποία μέλλει παραθέσωμεν, ἀρχῆς γενομένης σήμερον.

   Ὁ Χριστὸς Λόγος, ὁ Ἠρικηπαῖος Ἔρως, ἐξέρχεται ἐκ τοῦ ἰδίου αὐτοῦ Κοσμολογικοῦ Ὠοῦ, διαπερῶν ὅλα τὰ κελύφη τῆς ὕλης καὶ οὕτω γίνεται ἡ Ἀνάστασις…!!!

…. Συνεχίζεται…

                                                                          ὁ Λέγων.

© Copyright Ἱστολογίου Ὑπατία.

Δὲν ἐπιτρέπεται οὔτε κἂν ἡ περιορισμένη ἀντιγραφὴ

καὶ χρῆσις τῶν ἄρθρων τῆς παρούσης ἱστοσελίδος, παρὰ μόνον

διὰ ἰδιωτικὴν - ἀτομικὴν χρῆσιν, ὑπὸ τὴν ῥητὴν Ὑποχρέωσιν καὶ πάλιν

τοῦ ἐνεργοῦντος, νὰ ἀναφέρῃ τὸν Συγγραφέα,

καθώς καὶ τὴν πηγὴν προελεύσεως, ὡς ὁ νόμος ὁρίζει.

Ἡ Θυσία τοῦ Χριστοῦ.

·     Ἀλφαβητικὸν Εὑρετήριον Θεματολογίας.

·     Θεματικὸς Κατάλογος Ἱστολογίου

Ἡ Θυσία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ «Ἀμνοῦ τοῦ Θεοῦ».

24^η. Δώρου, τοῦ 103^ου. Ἐωνικοῦ ἔτους, ἡμέρα τῆς Βουλήσεως.

11^η. Ἀπριλίου 2017, Μεγάλη Τρίτη.

Ἀνάρτησις 3η., ἐν ἐξελίξει. (15.04.2017).

   Ἡ ἔρευνα τοῦ ἐν λόγῳ Σωτηριακοῦ θέματος προφανῶς εἶναι αὐτοσκοπός, διότι διὰ τῆς Θυσίας αὐτῆς πραγματοῦται ὁ Σκοπός τῆς Ἐλεύσεως τοῦ Υἱοῦ!!!

Ὅθεν ἀνάγκη πᾶσα ὅπως προσεγγίσωμεν τὸ Ὕπατον αὐτὸ Μυστήριον τῆς λυτρώσεως, κατὰ τὴν ῥῆσιν:

Γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς

                 (Ἰωάν. 8.32.),

ἡ ὁποία ἐν ταυτῷ ἀποτελεῖ τὴν Δωρικὴν Ἀρχὴν κατὰ παντὸς δόγματος!

Οὕτως ἂς θέσωμεν ἐν ἀρχῇ τὴν ἄλλην ῥῆσιν τοῦ Ἰωάννου, τοῦ Θεολόγου, τοῦ "ἀγαπητοῦ" μαθητοῦ τοῦ Ἰησοῦ, ὁ ὁποῖος μᾶς λέγει ὅτι "τὸ πάσχα εἶναι ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων" «τὸ πάσχα, ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων(ἐστί)» (Ἰωάν.6.4)

Ὁ Χριστός, τὸ Ὑπέρτατον Καλόν, ἐτέλεσεν τὸ ἄρρητον Μυστήριον

τοῦ "Μυστικοῦ Δείπνου", καταργῶν τὸ Ἑβραϊκὸν Πάσχα, τὸ "Πεσάχ", διὰ τὴν Σωτηρίαν τῆς ἀνθρωπότητος, δεικνύων οὕτω τὶ πρέπει, τὶ ὀφείλει ἕκαστος ἄνθρωπος, ἔναντι τοῦ οὐρανίου Πατρός του ἤτοι τοῦ ἑαυτοῦ Ἀνθρώπου, διὰ νὰ ἐφελκύσῃ, διὰ ἐκκλήσεως, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὄντως ἔχει Χρείαν, τὸ Φῶς τῆς Ἀληθείας τοῦ Χριστοῦ ΛΟΓΟΥ,

ὅτι ὁ ΛΟΓΟΣ ἦν τὸ ΦΩΣ καὶ ἡ ΑΛΗΘΕΙΑ καὶ ἡ ΖΩΗ…!!!

   Ὅθεν ἕκαστος ὁ ὁποῖος ἔχει Συνείδησιν τῆς Τάξεως αὐτῆς, ἕκαστος ὄντως ΚρινΑετός, ὄχι ὁ ὀνομαζόμενος ἀδελφὸς ποὺ Ἀδελφὸς δὲν εἶναι, Θέλει διακαῶς τὸ Φῶς τῆς Ἀληθείας καὶ τοῦ Δικαίου, τὸ ὁποῖον εἶναι ταυτὸν μὲ τὸ ῥῆμα τοῦ Χριστοῦ, καθὼς "εἶναι ἀληθές, ἀψευδὲς καὶ ἀναντίρρητον", τὸ ὑπὸ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ῥηθέν: «ὁ ἀθετῶν ἐμὲ καὶ μὴ λαμβάνων τὰ ῥήματά μου, ἔχει τὸν κρίνοντα αὐτόν· ὁ λόγος ὃν ἐλάλησα, ἐκεῖνος κρινεῖ αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ·» !!!  (Ἰωάν.12.48)

Ἡ Ἱερά, ἄρρητος, ἠθελημένη, ἐσκεμμένη καὶ νομοτελειακὰ παρασκευασμένη

Θυσία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ "Ἀμνοῦ τοῦ Θεοῦ", 

διὰ τῆς πλέον ἀπανθρώπου, βαρβάρου, βαναύσου 

καὶ ἀτιμωτικῆς πράξεως, αὐτῆς τῆς Σταυρώσεως,

ἐκτὸς ἀπὸ :

1.            τὸ Μέγα Ἐρώτημα τὸ ὁποῖον θέτει: "ποῖος ἦταν ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς" καὶ γιατὶ Θέλησε νὰ Θυσιασθῇ, θέτει καὶ τὰ ἑξῆς ἐρωτήματα:

2.            Πότε καὶ πῶς ἔγινε;

3.            Γιατὶ ἔγινε;

4.            Ποιοὶ τὸν ἐδίκασαν καὶ τὸν ἐκαταδίκασαν;

5.            Ποιοὶ τὸν ἐκτέλεσαν;

6.            Τέλος βάσει ποιᾶς ἀρχῆς δικαίου ἐδικάσθη καὶ κατεδικάσθη;

Ἀπ.2.: Πότε ἔγινε ἡ Θυσία τοῦ Χριστοῦ;

   Ἡ Θυσία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἔγινε σὰν σήμερα τὸ βράδυ, 14^η Νισάν, κατὰ τὸ ἑβραϊκὸ ἡμερολόγιον, πρὶν 1.987 χρόνια, καθ' ὅτι ἐσταυρώθη τὸ 30μ.Χ.
  Ἡ 14^η Νισάν εἶναι ἡ "ἡμέρα" κατὰ τὴν ὁποίαν ἑορτάζεται ἀπὸ τοὺς Ἑβραίους τὸ "πεσσάχ", τὸ "ἑβραϊκὸ πάσχα", εἰς ἀνάμνησιν τῆς "ἐξόδου" των ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο.  (Ἡ λέξις "πεσσάχ" προέρχεται ἀπὸ τὸ αἰγυπτιακὸ "πισσάχ", ποὺ σημαίνει "διάβασις" καὶ "πέρασμα"…., ἡ "διάβασις" τοῦ Ἡλίου, ἀπὸ τὸ σημεῖον τῆς ἐαρινῆς ἰσημερίας.)  
  Ἡ ἔξοδός τους ἔγινε πρὶν ἀπὸ 3.465 χρόνια, δι' ἐπεμβάσεως τοῦ Γιαχβέ, «θεοῦ τῶν Ἑβραίων», ὁ ὁποῖος διὰ τοῦ ἀγγέλου του, τοῦ "Καταστροφέα", ἐσκότωσε ὅλα τὰ πρωτότοκα, παιδιὰ καὶ ζῶα, τῶν Αἰγυπτίων. Οἱ πληροφορίες αὐτές, προέρχονται ἀπὸ τὴν ἑβραϊκὴ Βίβλο, τὴν ὀνομαζομένη "Παλαιά Διαθήκη". [Π.Δ., Ἔξοδος ΙΒ. «28. καὶ ἀπελθόντες ἐποίησαν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ καθὰ ἐνετείλατο Κύριος τῷ Μωυσῇ καὶ Ἀαρών, οὕτως ἐποίησαν. 29. Ἐγενήθη δὲ μεσούσης τῆς νυκτὸς καὶ Κύριος ἐπάταξε πᾶν πρωτότοκον ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, ἀπὸ πρωτοτόκου Φαραὼ τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου ἕως πρωτοτόκου τῆς αἰχμαλωτίδος τῆς ἐν τῷ λάκκῳ καὶ ἕως πρωτοτόκου παντὸς κτήνους.» (Ἀπεχώρησαν οἱ Ἰσραηλῖται καὶ ἔκαναν ὅσα εἶχε διατάξει ὁ Κύριος αὐτῶν, ὁ Γιαχβέ, τὸν Μωυσὴν καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ Ἀαρῶν. Ἔτσι ἀκριβῶς ἔκαναν. Ὅταν δὲ ἦλθε τὸ μεσονύκτιον τῆς νυκτὸς ἐκείνης, ἐπάταξεν (ἐκτύπησεν) ὁ Κύριος (Γιαχβέ) διὰ θανάτου κάθε πρωτότοκον εἰς τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου, ἀπὸ τὸ πρωτότοκον τοῦ Φαραώ, ποὺ κάθεται στὸν θρόνον, ἕως τὸ πρωτότοκον τῆς αἰχμαλώτου ποὺ εἶναι φυλακισμένη στὸν λάκκον (ἐξορύξεως πηλοῦ), μέχρι καὶ τοῦ πρωτοτόκου παντὸς κτήνους.)]  
 Τὸ ἐκτεταμένο καὶ φρικῶδες αὐτὸ φονικό, ὅπως τὸ περιγράφει ἡ "ἑβραϊκὴ βίβλος", ἡ ὁποία τὸ θεωρεῖ  "ἅγιον γεγονός", ἔλαβε χώραν εἰς ὅλην τὴν ἐπικράτεια τῆς Αἰγύπτου. Ἡ ἐπικρατεστέρα ἄποψις τὸ τοποθετεῖ τὸ 1.448 π.Χ., ἐπὶ βασιλείας τοῦ Φαραὼ Ἀμενόφις.

   Ὡς 14^η. Νισὰν ὁρίζεται ἡ "ἡμέρα" τῆς πρώτης πανσελήνου μετὰ τὴν Ἐαρινὴν Ἰσημερίαν. Ἡ ἑβραϊκὴ "ἡμέρα" ἀρχίζει μὲ τὴν δύσιν τοῦ Ἡλίου καὶ ἔχει διάρκεια 24 ὧρες, δηλαδὴ μέχρι τῆς ἑπομένης δύσεως.

Ἡ 14^η Νισὰν εἶναι ἡ «πρώτη τῶν ἀζύμων» δηλαδὴ τοῦ «πάσχα» τῶν Ἑβραίων, κατὰ τὸ ὁποῖον ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἐτέλεσεν τὸ ἄρρητον Μυστήριον τοῦ «Μυστικοῦ Δείπνου», καταργῶν οὕτω τὴν μεγίστην ἑορτὴν τῶν Ἰουδαίων, τὴν ὁποία ἐκαθιέρωσεν ὁ Μωυσῆς. Ὡς ἐξ’ αὐτοῦ κατεδόθη ἀπὸ τὸν μαθητήν του, τὸν Ἰούδα Ἰσκαριώτη καὶ στὴν συνέχεια συνελήφθη, "ἐδικάσθη", κατεδικάσθη καὶ ἐθανατώθη σταυρικῶς.

Σχετικὰ μὲ τὸν Μυστικὸ Δεῖπνον, ἔχουμε τὶς καταγραφὲς τῶν Εὐαγγελιστῶν. 

   Ὁ Ματθαίος εἰς τὸ Κεφ.26, γράφει: «17 Τῇ δὲ πρώτῃ τῶν ἀζύμων προσῆλθον οἱ μαθηταὶ τῷ Ἰησοῦ λέγοντες αὐτῷ· Ποῦ θέλεις ἑτοιμάσωμέν σοι φαγεῖν τὸ πάσχα; 18 ὁ δὲ εἶπεν· Ὑπάγετε εἰς τὴν πόλιν πρὸς τὸν δεῖνα καὶ εἴπατε αὐτῷ· ὁ διδάσκαλος λέγει, ὁ καιρός μου ἐγγύς ἐστι· πρὸς σε ποιῶ τὸ πάσχα μετὰ τῶν μαθητῶν μου. 19 καὶ ἐποίησαν οἱ μαθηταὶ ὡς συνέταξεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἡτοίμασαν τὸ πάσχα. 

20 Ὀψίας δὲ γενομένης ἀνέκειτο μετὰ τῶν δώδεκα. 21 καὶ ἐσθιόντων αὐτῶν εἶπεν· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἷς ἐξ ὑμῶν παραδώσει με. 22 καὶ λυπούμενοι σφόδρα ἤρξαντο λέγειν αὐτῷ ἕκαστος αὐτῶν· Μήτι ἐγώ εἰμι, Κύριε; 23 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· Ὁ ἐμβάψας μετ’ ἐμοῦ ἐν τῷ τρυβλίῳ τὴν χεῖρα οὗτός με παραδώσει. 24 ὁ μὲν υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὑπάγει καθὼς γέγραπται περὶ αὐτοῦ· οὐαὶ δὲ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ δι’ οὗ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται· καλὸν ἦν αὐτῷ εἰ οὐκ ἐγεννήθη ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος. 25 ἀποκριθεὶς δὲ Ἰούδας ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν εἶπε· Μήτι ἐγώ εἰμι, ῥαββί; λέγει αὐτῷ· Σὺ εἶπας. 26 Ἐσθιόντων δὲ αὐτῶν λαβὼν ὁ Ἰησοῦς τὸν ἄρτον καὶ εὐλογήσας ἔκλασε καὶ ἐδίδου τοῖς μαθηταῖς καὶ εἶπε· Λάβετε φάγετε· τοῦτό ἐστι τὸ σῶμά μου· 27 καὶ λαβὼν τὸ ποτήριον καὶ εὐχαριστήσας ἔδωκεν αὐτοῖς λέγων· Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες· 28 τοῦτο γάρ ἐστι τὸ αἷμά μου τὸ τῆς καινῆς διαθήκης τὸ περὶ πολλῶν ἐκχυνόμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. 29 λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι οὐ μὴ πίω ἀπ’ ἄρτι ἐκ τούτου τοῦ γεννήματος τῆς ἀμπέλου ἕως τῆς ἡμέρας ἐκείνης, ὅταν αὐτὸ πίνω μεθ’ ὑμῶν καινὸν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ πατρός μου. 30 Καὶ ὑμνήσαντες ἐξῆλθον εἰς τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν.»

                             ὁ Λέγων.

© Copyright Ἱστολογίου Ὑπατία.

Δὲν ἐπιτρέπεται οὔτε κἂν ἡ περιορισμένη ἀντιγραφὴ

καὶ χρῆσις τῶν ἄρθρων τῆς παρούσης ἱστοσελίδος, παρὰ μόνον

διὰ ἰδιωτικὴν - ἀτομικὴν χρῆσιν, ὑπὸ τὴν ῥητὴν Ὑποχρέωσιν καὶ πάλιν

τοῦ ἐνεργοῦντος, νὰ ἀναφέρῃ τὸν Συγγραφέα,

καθώς καὶ τὴν πηγὴν προελεύσεως, ὡς ὁ νόμος ὁρίζει.

Σημειώσεις:

Στο http://users.sch.gr/aiasgr/Thrhskeiologia/Ioudaismos/Ioudaikes_giortes_1.htm

διαβάζουμε:

ΤΟ ΠΑΣΧΑ

  Το Πάσχα είναι η μεγαλύτερη γιορτή του Ιουδαϊσμού. Το εβραϊκό Πάσχα ονομάζεται και Νομικό Πάσχα (Νόμος του Μωυσέως). Η γιορτή αυτή καθιερώθηκε ως ανάμνηση της Εξόδου των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο και τη διάβαση της Ερυθράς Θαλάσσης.

   Η λέξη Πάσχα προέρχεται από την εβραϊκή λέξη Πεσσάχ, που σημαίνει πέραμα, διάβαση.

Σύμφωνα με τις εβραϊκές Γραφές, το Πάσχα αποτελούσε ανάμνηση της εξόδου από την δουλεία της Αιγύπτου υπό την ηγεσία του Μωυσή. Το βράδυ της εξόδου κάθε οικογένεια πρόσφερε ως θυσία στο Γιαχβέ ένα αρνί για τη σωτηρία όλου του λαού. Το έφαγαν, χωρίς να σπάσουν τα κόκαλά του, μαζί με άζυμο ψωμί και πικρά χόρτα. Μετά έβαψαν την πόρτα τους με το αίμα του, σύμφωνα με την εντολή του Θεού, για να ξεχωρίζουν από τα σπίτια των Αιγυπτίων, έτσι ώστε ο Άγγελος του Κυρίου να μη χτυπήσει με θάνατο και τα δικά τους παιδιά.

   Το Πάσχα αποτελούσε οικογενειακή εορτή. Εορταζόταν νύχτα, στην πανσέληνο της εαρινής ισημερίας, την 14η του μήνα Νισάν (πρώτος μήνας του έτους, μεταξύ Μαρτίου και Απριλίου), με προσφορά ενός νεαρού ζώου, χρονιάρικου, για να ευλογηθεί από τον Γιαχβέ όλο το κοπάδι (Έξοδος 12,3. Λευιτικόν 23,5. Αριθμοί 9,1-5. Δευτερονόμιο 16,1). Το ζώο το έπαιρναν τη δέκατη μέρα του μήνα και το κράταγαν ζωντανό ως τη δέκατη τέταρτη μέρα του μήνα Νισάν. Το ζώο ήταν αρνί ή κατσίκι, αρσενικό και αρτιμελές (Έξοδος 12,3-6), δεν έπρεπε να σπάσει κανένα κόκκαλό του (Έξοδος 12,46. Αριθμοί 9,12) ενώ το αίμα του ως ένδειξη προστασίας, το έβαζαν στην είσοδο κάθε σπιτιού (Έξοδος 12,7-22).

Κατόπιν ο Γιαχβέ όρισε ότι την ημέρα αυτή θα πρέπει να τη θυμούνται και να τη γιορτάζουν επίσημα. Αυτή θα είναι η γιορτή του Πάσχα, για να τιμηθεί ο Γιαχβέ  που χτύπησε με θάνατο τους Αιγυπτίους, ενώ προσπέρασε τα σπίτια των Ισραηλιτών και τους έβγαλε από την Αίγυπτο (Έξοδος 19,2. 12,8-14. Δευτερονόμιο 16,1).

Ο Γιαχβέ όρισε ακόμη ότι από την πρώτη του μήνα Νισάν, θα εξαφανίζουν κάθε ένζυμο άρτο από το σπίτι και για εφτά μέρες θα τρώνε άζυμο ψωμί χωρίς προζύμι. Η βρώση των άζυμων έπρεπε να ξεκινήσει από το βράδυ της 14 του μήνα Νισάν έως και το βράδυ της 21 του ιδίου μήνα. Όποιος θα έτρωγε ένζυμο άρτο κατά τις επτά αυτές ημέρες θα έπρεπε να θανατωθεί. Όρισε ακόμη την πρώτη και την εβδόμη ημέρα της γιορτής του Πάσχα ως άγιες. 
Κατά τις ημέρες της γιορτής του Πάσχα, δεν έπρεπε οι ισραηλίτες να επιδοθούν σε εργασίες παρά μόνο στις απαραίτητες (Έξοδος 12,1-7. 12,15-20. Αριθμοί 9,17-18. Δευτερονόμιο 16,3-4. 16,8).

   Ήταν υποχρεωτικό κάθε Ισραηλίτης να παρευρισκόταν στη γιορτή.

Σύμφωνα με το Δευτερονόμιο η γιορτή έπρεπε να γίνει στον τόπο που όρισε ο Γιαχβέ για να λατρεύεται, δηλαδή στο Ναό των Ιεροσολύμων, και όχι στο σπίτι του καθενός, αλλά  όπου μαζεύονταν όλοι οι πιστοί. Εκεί θυσίαζαν πρόβατα και βόδια. Η θυσία του Πάσχα γινόταν το βράδυ με τη δύση του ηλίου, σε ανάμνηση της εξόδου από την Αίγυπτο. Τρώγανε το θυσιαζόμενο ζώο το βράδυ και το επόμενο πρωί επέστρεφαν στα σπίτια τους (Δευτερονόμιο 16,2. 16,5-7).

Έτσι σύμφωνα με το Δευτερονόμιο η γιορτή του Πάσχα μετατρέπεται από οικογενειακή σε προσκυνηματική. Αυτό συνέβη γιατί στο Δευτερονόμιο κυριαρχεί η μοναδικότητα του τόπου λατρείας, ότι δηλαδή μόνο στο Ναό της Ιερουσαλήμ πρέπει κανείς να λατρεύει τον Γιαχβέ. Έτσι και οι δυο γιορτές, η γιορτή του Πάσχα και η γιορτή των Αζύμων, επειδή ακολουθούν η μια την άλλη, γίνονται και οι δυο προσκυνηματικές και ουσιαστικά εννοούνται ως μια ενιαία γιορτή.

Η μεταρρύθμιση του Ιωσία ήταν αυτή, που συνένωσε τις δυο γιορτές και έκανε και το Πάσχα προσκυνηματική γιορτή. Συνέπεια της αλλαγής αυτής ήταν να γιορτάζονται και τα Άζυμα την ίδια ημερομηνία με το Πάσχα που είχε δική του καθορισμένη ημερομηνία. Αυτό ακριβώς μας πληροφορεί και το Λευιτικό 23,5-8. Σε όλες τις παραδόσεις το Πάσχα και τα Άζυμα συνδέονται με την έξοδο από την Αίγυπτο.

   Τι όμως συμβαίνει με την τελετουργική σφαγή των αμνών, την "κοσέρ" για τους Εβραίους, και ο Ραβίνος Μορδεχάι Φριζής ωρύεται;

«Ραβίνος: Στην Ελλάδα θα σφάζετε τα ζώα όπως θέλουμε εμείς ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ»

http://www.paraxeno.com/42065/ravinos-stin-ellada-tha-sfazete-ta-zoa-opos-theloume-emis-dite-vinteo/

Ἔθνος – Πόλις – Πολίτευμα.

·     Ἀλφαβητικὸν Εὑρετήριον Θεματολογίας.

·     Θεματικὸς Κατάλογος Ἱστολογίου

Ἀθῆναι, 1^η. Δώρου, 103^ου. Ἐωνικοῦ ἔτους, τῆς Ῥέας.

Ὑπὸ Δημιουργίαν.